KOSZMAR MINIONEGO LATA
12 GODZIN WCZEŚNIEJ...
Bierzcie ich!
Kurwa.
UCIEKŁAM
Dzięki Bogu.
Kurwa!
Cholera.
Kurwa.
RILEY - KOMÓRKA
Hej. Arthur zaraz rozwali Manny'emu mordę.
Dawaj, Manny!
-Dziecko musi jutro coś zjeść. - Mamo, proszę, odbierz.
Skarbie, jesteś tam?
Mamo, musisz mi pomóc.
Przez przypadek dzwoni.
Załatw go!
Rozkwaś mu ryja!
Będzie mi wisiał pięć dych.
Hej! Myślałem, że cię przyłapali.
O kogo będziesz się martwić w przyszłym roku?
O siebie.
Kto inny nabijałby się ze słuchania Daniela Johnstona?
Wszyscy wiedzą, że jesteś mrocznym wrażliwcem.
Wstydzi się...
Będziesz patrzeć, jak sikają?
Jesteś obleśna.
Wiesz to od drugiej klasy. Chodźmy do dmuchanego zamku.
Ri!
Czemu nie czuję zapachu kawy?
Ri!
Za to, co zrobiłaś z moją cipą przy narodzinach,
mogłabyś chociaż pamiętać o cholernej kawie.
Pożyczyłam sobie twoją kurtkę.
Jakaś zachlana zdzira oblała mnie winem, nie moja wina.
Ri?
Przynajmniej ta kogoś wyrwała.
Dlaczego nie odpowiadasz? Lennon, ostrzegam cię
Nowy koleś?
Taki gość, Fred Phillips.
Drużba na najbardziej sekciarskim ślubie stulecia.
Clara była wtedy dużo seksowniejsza, ale twój ojciec...
to prawdziwe ciacho.
Wolałabym tego nie słyszeć.
Sorki.
Myślisz, że oni nadal się kochają?
Przecież rucha się z policjantką.
Sama wiesz, że ruchanie to nie miłość.
Dla mnie to jasne, ale... tata jest stary.
Tak tylko mówię.
Może dlatego Clara wszystkich zabija.
Żeby pomścić stratę córki jej prawdziwej miłości.
Mój tata jest pierdolnięty, ale tego by raczej nie chciał.
Jesteś pewna? Wiem, że jesteś jego ulubienicą,
ale Alison też była jego córką.
Nie mogę go przecież o to spytać.
To zapytaj tego drużbę.
Spytaj, czy Clara jest typem morderczyni.
Tylko mniej wprost.
Może to sposób, ale nie mogę go znaleźć na fejsie ani insta.
Próbowałaś LinkedIn?
Wszystkie dziady tego używają.
Jesteś genialna.
Mądrzejsza niż Dylan, co?
Fred Phillips - Szef ds. strategii i globalnej komunikacji
Cześć, Margot. Jest u ciebie Lennon? Nie odbiera.
Bo pewnie nie chce z tobą rozmawiać.
Chciałbym usłyszeć to od niej, jeśli nie masz nic przeciwko.
Mam.
Hej!
Jakiś problem?
Żadnego. Chcę tylko pogadać z Lennon.
Mówiłam już, że to nie jest dobry czas.
Niech zadzwoni.
Dylan!
Hannah!
Co to za sklep, który nie działa w godzinach pracy?
Co jest...
Kurwa!
- Nie zakradaj się tak. - Potrzebujesz czegoś?
- Moje mamy są na wyjeździe jogowym. - No jasne.
Czyli jesteś z Riley?
Najwyższy czas, żebyś się nią zajął. Kima w twoim wozie, co jest?
Riley tu nie ma.
A niby gdzie jest?
Nie wiem.
Ja...
Kiedy ją ostatnio widziałaś?
Sprawdziłem ponownie i znalazłem ślady pająków
w czaszce Harolda i Cruise'a.
Doug znowu miał rację. Mamy tu seryjnego mordercę.
- Nie wnikam. - Dzięki, Wade.
I żadnych innych powiązań z ofiarami?
Nie ma zbyt wielu osób, które hodują egzotyczne pająki.
Stać! Nie może tam pani wejść.
- Nie słucha pani poleceń. - Wal się! Gdzie moja córka?
Będę zmuszony panią aresztować.
Może aresztuj ją za pobicie mnie w liceum.
Nie pobiłam cię. Bez nerwów.
- Rozumiem. - Co się dzieje?
Wypuść moje dziecko albo pozwę cię za utrudnianie jej kontaktów.
Nie mamy Riley w areszcie.
Jest tylko pani Granger. Za obnażanie się, jak zwykle.
- To gdzie ona jest? - Dzwoniłaś do niej?
Tak, Mei, nie jestem kretynką. Nie odbiera.
Na pewno nic jej nie jest.
W jej wieku też balowałyśmy do późna.
Wróć za parę dni, spiszemy zgłoszenie.
To co jeszcze jedzą te pająki poza mózgami?
Moja córka zaginęła!
Może poszła na plażę. Carl mówił, że surferzy szaleją.
Riley ma gdzieś surfing. Rusz tyłek i jej poszukaj.
Musi najpierw upłynąć 48 godzin.
Do tego czasu może nie żyć.
W okolicy grasuje morderca, którego nie złapałaś.
Ofiary mordercy to zwykle atrakcyjni mężczyźni.
Na pewno nic jej nie jest.
Będziemy mieć ją na uwadze.
Pieprz się, Lyla. Sama ją znajdę.
A jak ktoś ją skrzywdził, będziecie się prosić o śmierć.
Proszę wybaczyć. Wracajmy do pająków.
Obdzwońmy wszystkie sklepy ze zwierzętami
i spytajmy, czy ktoś składa stałe zamówienia na owady karmowe.
Tak jest.
Mam na ciebie oko, laseczko.
- Jesteś porobiona. - I szczera.
Pokaż cycki i przestań się wstydzić.
Niech Dylan zobaczy prawdziwą ciebie.
- Po co? - Żeby zrozumiał, co traci.
Patrzy się na ciebie.
Chodź tańczyć.
Wyglądasz jak szmata.
Wybacz, skarbie. Mówię to w dobrej wierze.
Wiem. Dzięki.
Nie wierzę, że ją tam zostawiłeś.
- Przecież poszła z wami. - Ty jesteś z nią najbliżej.
- Zawiozłaś ją tam. - Przestańcie.
Dajcie spokój. Ja też wróciłam pieszo.
Napisała, że uciekła. Myśleliśmy, że jest bezpieczna.
Może wyłączyła telefon, żeby zrobić jakiś dil.
- Żeby jej nie namierzyli. - Riley to nie mafia narkotykowa.
Morderca zawsze wysyła coś po zabiciu.
Najpierw film z Johnnym, potem...
Tak, wiemy o tej żałosnej sekstaśmie.
Mówię, że teraz nie dostaliśmy wiadomości.
To dobry znak.
Nie możemy opierać się na regularnych SMS-ach od psychola.
Musimy ją odnaleźć.
Jestem zajęta.
Co jest, Kyle? Głuchy jesteś? Mówiłam coś.
Masz jechać na wizytę. Mama mówiła, że nie przyjmuje wymówek.
Szlag! Mam terapię.
Obiecaj, że będziesz mnie informować.
Nie wiem, co zrobię, jak coś się stało Riri.
Byłeś kucharzem w food trucku z krewetkami?
Tak, interes mojego brata.
Jasne.
Szukam kogoś bardziej profesjonalnego.
Dzięki, że wpadłeś.
Mogę zrobić selfika w kibelku? Tam, gdzie dziabnęli tych gości.
- Stary, to tylko selfie. - Wypierdalaj.
Pogięło cię?
To ty ich zabiłeś?
Nie radzę ci tego publikować.
W kiblu nie można robić selfie, jakby co.
To się odlej na zewnątrz, świrze.
Cześć, Courtney. Nie otwieramy jeszcze.
Mam w dupie robotę.
To znaczy, kasa się przydaje, ale nie mogę znaleźć Riley.
Tu jej nie ma. Dzwoniłaś do niej?
Czemu wszyscy mnie o to pytają? Wyglądam na kretynkę?
Nie odbiera, a twoja dziunia nie chce jej szukać.
Na pewno Riley nic nie jest. Nastolatki robią tak bez przerwy.
Przestań chrzanić. To poważna sprawa.
Powiedz swojej dupie, żeby zaczęła szukać mojej córki zamiast pająków.
Mam złe przeczucie.
Wiesz, co to znaczy?
Niedobrze mi. Jakby coś się stało mojemu dziecku.
Pogadam z Lylą. Zobaczę, co da się zrobić.
Nie mogę stracić dziecka.
Wiem, co czujesz.
Ty miałeś przynajmniej drugą.
Tata - musimy pogadać - halo??? Kocham cię. Oddzwoń
To Riley?
Nie.
Jesteś cała?
Ale jaja.
Co my tu w ogóle robimy?
Przeszukujemy pobocze,
manipuluje nami morderca. Chyba to miałaś na myśli, mówiąc:
„Nawet nie wiesz, jaka wspaniała przyszłość nas czeka."
Kiedy to niby powiedziałam?
Mowa na koniec roku.
No tak. To była porażka.
Może zasługuję na śmierć.
Życie tego typa chyba też jest porażką.
Nie tak to wszystko miało wyglądać.
Ty przynajmniej dostałeś się na MIT.
Tylko o tym gadałeś od drugiej klasy,
kiedy my jaraliśmy się Furby.
Ja też się tego nie spodziewałem.
Przykro mi.
Co to jest Furby?
Taki dziwny robot z dużymi gałami...
Nic cię nie ominęło.
Jak nic spotykała się z klaunem.
Pamiętasz, jak w czwartej klasie taki Joe nabijał się z Riley,
bo nosiła te same ciuchy dwa dni z rzędu?
Tak cię to wkurzyło, że nosiłeś w szkole
te same ciuchy przez trzy tygodnie.
Zapomniałem już o tym.
Wtedy zrozumiałam, że jesteś...
Totalnym mięczakiem?
Myślałem, że interesowało cię tylko to, jak mi dowalić.
Nigdy nie dałam rady.
Byłaś najlepszą uczennicą.
Bo kantowałam.
Jest szansa, że ruchałam się z Haskellem, żeby dostać pionę z biologii.
Pamiętam.
Co? Wiedziałeś?
Wiedzieliśmy, że jesteś zdolna do wszystkiego.
Nie brzmi to zbyt miło.
To dlaczego zrobiłeś to ze mną?
Bo był koniec szkoły.
Dałaś mi dragi.
Fakt.
I podobałaś mi się.
Myślałam, że kochałeś Alison.
Tak.
- Może ci ją przypominam. - Jesteś zupełnie inna.
A ja jestem porąbany.
Riley?
- Boże, Riley! - Riley!
- Cześć, piesku. - Co tam masz?
Policja znalazła twoje pająki.
Dwie wizyty w ciągu tygodnia.
Stęskniłeś się?
Musisz wyjechać.
Ktoś się tu wczoraj włamał.
I przejrzał albumy ze zdjęciami.
Miałaś się ich pozbyć.
Nie masz tu nic do gadania.
Wiem, że to cię wkurza.
Chcę ci tylko pomóc.
To nie ja potrzebuję pomocy.
Gliny zorientują się, skąd są te pająki.
Nawet gdybym wyjechała,
twoje sekrety tu pozostaną.
Kiepsko ci wychodzi ich ukrywanie.
Clara, wiesz, co się stało z córką Courtney Thacker, Riley?
Riley - gdzie ty, kurwa, jesteś? Serio, oddzwoń - Pomocy
OZNACZONA LOKALIZACJA
Wal się!
Nie powinniśmy byli jej zostawiać. Nadal by żyła.
Nie wiemy, czy zginęła.
Tamten rekin odgryzł rękę Bethany, a potem wygrała zawody.
Kocham Surferkę z charakterem, ale to coś więcej.
Mary Vincent została zgwałcona, odrąbano jej ręce,
a potem zostawiono w rowie.
Doczołgała się do drogi, żeby wezwać pomoc.
Poważnie myślisz, że Riley leży teraz bez rąk w jakimś rowie?
- Jesteś nienormalny. - Mówię, że może żyć.
Musimy wrócić do Clary.
Tym razem uzbrojeni.
- Co to ma być? - Kolekcja taty.
Nie mieliśmy w planach broni.
To przez twój plan Riley znalazła się w tej sytuacji.
- Odwal się! - Dawaj.
Załatwię cię w sekundę.
Nikt nikogo nie załatwi.
Trzymajmy się razem, a będziemy bezpieczni.
- Z bronią tym bardziej. - Serio?
Broń tego gliny zabiła tylko Harolda.
Riley, jeśli nic ci nie jest, zatłukę cię.
Riley!
Kimkolwiek jesteś, nie boję się ciebie.
Riley?
Gdzie jesteś
Ty jej go zabrałeś, kozi chuju?
- Po co nas tu ściągnęła? - Zbliża się przypływ.
Alison - Pa pa Riri
Żebyśmy to oglądali!
Pierdol się!
Nie, tego właśnie chce.
Zadręczyć nas na śmierć?
- Chodź tu. - Świetnie się spisała.
Riley nie żyje.
Policja! Otwierać.
Clara?
Nie ma jej. Przeszukajcie teren. Może być uzbrojona.
Jezu, Clara.
Niech wchodzą.
Pani komendant, mam tu coś.
Rozesłać list gończy za Clarą Whethers.
Tak jest.
Uwaga, wszystkie jednostki, szukamy...
Po co miałaby nas ściągać do jaskini?
Ostrzega nas.
- Liczy, że nie pójdziemy na policję. - I ma rację.
Co byśmy im powiedzieli? Że Clara morduje, bo zabiliśmy Alison?
Jeden ruch i nie żyjesz.
- To tylko ja. - Tata?
Mówiłem, bez broni.
Nie zakrada się na cudzą posesję.
Przepraszam.
Musimy porozmawiać.
Mówiłam, że nie chce z tobą rozmawiać.
Spokojnie.
Będę w środku. Kyle też.
Pokłócili się czy co?
Powiedziałaby ci sama, gdybyś coś dla niej znaczył.
Czego chcesz?
Wiem, że dowiedziałaś się o ślubie z Clarą.
Zaczyna się.
„Wiesz, jak to jest. Byliśmy młodzi.
„Byłem w sekcie, udawałem, że nic nie wiem”.
Przepraszam. Wiedziałem wszystko.
Byłem w sekcie,
tak jak twoja matka.
Jak mi powiesz, że Clara Whethers jest moją matką...
Nie jest.
Ale twoja matka żyje.
Wiem...
Trudno w to uwierzyć,
ale mam dość tych tajemnic.
Ona się zabiła.
Kazała ci to powiedzieć.
To nieprawda.
Ona nas zostawiła.
To nie jest zabawne.
Chciałem ci powiedzieć od razu, przysięgam.
Wróciłem do domu i pomyślałem: „Pieprzyć ją.
„Powinny wiedzieć, jaka jest naprawdę”. Ale kiedy...
popatrzyłem na wasze buzie,
po prostu...
Dlatego powiedziałeś, że się zabiła?
Wtedy wydawało mi się to najlepsze.
To brzmi niedorzecznie, ale...
co miałem powiedzieć ośmioletnim córkom?
Tak się po prostu nie robi. Coś się musiało wydarzyć.
Nie wstajesz któregoś dnia i nie postanawiasz opuścić rodziny.
Odwiedził nas jeden facet z sekty.
Fred Phillips?
Moja siostra się z nim znała.
To jej powiedziałeś prawdę, a nie mnie?
Nie.
Ona wiedziała.
To chciała mi powiedzieć na tej imprezie.
Dlatego mówiła, że mama mnie nie kochała.
Dlatego się wtedy pokłóciłyśmy.
Dlatego wzięłam jej samochód.
To nie twoja wina.
Ja też się z nią pokłóciłem w drodze do domu.
Zatrzymałem się i kazałem jej wysiadać z samochodu.
Co?
Robiłem to bez przerwy z wami obiema.
Mówiłem wam, żebyście się przeszły, ochłonęły.
Dlatego znalazła się na drodze.
Nie przez ciebie.
Przeze mnie.
Pierdol się.
Lennon, proszę.
Wróć do domu.
Jezu, Kalama. Kup sobie głośniejsze buty.
Przepraszam.
Jakieś wieści o Clarze?
Żadnych.
Rozesłaliśmy listy gończe po wyspach, lotniskach i przystaniach.
Jeśli tu jest, znajdziemy ją.
Zgłoś też zaginięcie Riley Thacker.
To Clara zabiła też Courtney?
Tak twierdzi moja mama.
Nie, że zrobiła to Clara, tylko że zamordowano Courtney.
Może tak jest lepiej.
Ona, kurwa, nie żyje.
To ma być lepsze?
Przynajmniej nie dowiedziała się o Riley.
A twoja mama nic nie mówiła o Riley?
A Clara jest na wolności.
Włączę alarmy. Będziemy tu bezpieczne.
Dylan też powinien zostać.
Musimy być razem.
Jeszcze trochę i zostaniemy trójkątem.
Wybacz, że kalam twoją wrażliwą seksualność.
Możesz spać w gościnnym.
Mamo.
Pomocy.
Nie wierzę, że to już koniec.
A ja, że mnie zostawiasz.
Nie chcę.
Nie... Ja po prostu...
Przepraszam. Nie...
- Nie chciałem, żeby to tak... - Jak?
- Hej. - Przestań.
- Wiesz, że zależy mi na tobie. - Skończ już.
Chcę ci pomóc, żebyś nie był loserem na studiach.
To MIT.
Wciąż, prawiczek to loser.
Jesteś moją przyjaciółką.
To tylko seks. To nic takiego.
Może dla ciebie.
Ale...
Nie chcę, żebyś sobie coś pomyślała.
Że coś dla ciebie znaczę?
Znaczysz.
I to mnóstwo.
Ale...
Przepraszam, Riley.
Niby za co?
Za co przepraszasz?
Za to, że jesteś porządnym facetem?
Po prostu przepraszam.
Tyle że nie jesteś facetem, tylko tchórzem!
Przepraszam, okej?
Ty naprawdę czekasz na Alison?
Nigdy jej nie przelecisz.
Przepraszam.
Bo ja czekałam właśnie na ciebie.
Powiedz mamie, żeby do mnie zadzwoniła
- Nie ma go. - Kogo?
Dylana.
Wyszłam coś przekąsić, a jego drzwi były otwarte.
Jak Clara miałaby go dopaść?
Nie dopadła. Zostawił to na łóżku.
WRÓCĘ
Uważa się za jakiegoś Terminatora?
Patrz na ten charakter pisma. Tak piszą seryjni mordercy.
Może musiał po coś wrócić do domu.
- Wysłałby SMS-a. - Właśnie.
Co za człowiek wrzuca swój telefon do morza?
Chyba że chce coś ukryć.
Niby co? Wiemy, że morderczynią jest Clara.
Czyżby?
Tylko Dylan widział ją w tej jaskini.
Powiedział wręcz, że to lepiej, że Courtney nie żyje.
Przyznaj, to na maksa podejrzane.
Nie gada z nami przez rok,
a potem wraca tu i mówi, że zasługujemy na śmierć.
Myślę, że to poczucie winy.
On zawsze jakby więcej czuł.
To dlaczego mnie nie zabił dziś w lesie?
Pewnie zostawia cię sobie na koniec, żebyś najbardziej cierpiała.
To ma sens.
Zabiłaś dziewczynę, którą kochał.
- Riri! - Ri!
No już! Czas do łóżka. Mówię coś.
Zobaczysz się z nią rano.
Riri!
Przypływ się zbliża.
Napisy: Piotr Leszczyński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska